Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Stygian Passage

By lightning by thunder, by gathering of winds
A chariot of silver and gold descendeth and taketh me in.
My eyes behold wonder, as I gaze on this land
To terra I bow down my head, to heaven I raise up my hands!
Thy power, Thy glory
I tow'r o'er the skies
I sail to a story
To a tale of darkness and light . . .
Through Virgo through Leo, I follow the signs
My guide to millennial past, empyrean divine
Through great constellations, Piscean domain
I race through sidereal skies, across the Stygian wave!
Thy power, Thy glory
I tow'r o'er the skies
I sail to a story
To a tale of darkness and light . . .
On Lordian winds I soar across the Stygian Passage
I see immortality cease in my course . . .

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Ο συγχρονισμός του 11.11

Το άκουσα, δεν το πίστεψα, ξεκίνησε να μου συμβαίνει και το έψαξα περισσότερο.

Αποκ.11:11 Και ύστερα από τις τρεις ημέρες και μισή, μπήκε μέσα σ’ αυτούς πνεύμα ζωής από τον Θεό και στάθηκαν επάνω στα πόδια τους, και μεγάλος φόβος έπεσε επάνω σ’εκείνους που τους κοίταζαν.



We take the church by storm

Lobet den Herrn
Lobet den Herrn
We take the church by storm

Wake up the servants of Christ
Here comes the holy deceiver
Take on the horror alive
Nathan, the prophet, the seer

Now it's the time to recite
Words from the Ave Maria
The power of Judas denied
Ride in the storm with no fear

Pay to pray
Inquisition day
Betray no religion
Break the chain
Sanctify your soul

Lobet den Herrn
Lobet den Herrn
We take the church by storm

Open the bible at night
Look up the book Nehemia
Are you prepared for the rite?
When Armageddon is near

Wait for the omen, the sign
Soldiers to follow the leader
Call for salvation divine
Enter the night of the healer

Pay to pray
Inquisition day
Betray no religion
Break the chain
Sanctify your soul

Sanctus horus, Pilatus, bringer of destiny
Sanctus horus, Pilatus, bringer of destiny
Sanctus codes, Herodes, keeper of sacristy
Sanctus horus, Pilatus, beware the see

Oh, we take the church by storm

Αντιστρεπτές μεταβολές και ο νόμος του τίποτα

Το ταξίδι στο άπειρο και στο αιώνιο δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Είναι έξω απο τις μορφές και τους μηχανισμούς(matrix), εκεί όπου όλες οι καρμικές μεταβολές ειναι αντιστρεπτές.

Εντροπία είναι:


Κατά τη διαγραφή ενός κύκλου κατά τον οποίο οι μεταβολές είναι αντιστρεπτές ? όπως ο κύκλος Carnot, η συνολική μεταβολή της εντροπίας - η μεταβολή της δηλαδή κατά τη «συμπλήρωση του κύκλου - είναι μηδέν. Μπορούμε να γράφουμε ΔS = 0


Απέδειξε ότι στην απόδοση των μηχανών υπάρχει ένα όριο
Το οποίο είναι αξεπέραστο όχι για λόγους τεχνολογίας
Αλλά διότι σχετίζεται με τη λειτουργία του Σύμπαντος

ΙΔΑΝΙΚΗ μηχανή,
δηλαδή μια μηχανή, μοντέλο που λειτουργεί χωρίς τριβές
και «δεν κυκλοφορεί στα δρομάκια της Πραγματικότητας»

ένα μοντέλο δηλαδή αερίου που υπακούει απόλυτα στην καταστατική εξίσωση
και δεν υπάρχει στην Πραγματικότητα

φαινόμενα δηλαδή μοντέλα
που δεν συμβαίνουν στην Πραγματικότητα
και ο ΚΥΚΛΟΣ CARNOT, έχει τη μεγαλύτερη απόδοση
από οποιαδήποτε άλλη μηχανή με αυτά τα προσόντα.

Some quotes from: http://www.fmbr.org/cosmiclaw/1nothingness.htm

Robert Frost has a line, “Home is the place where they have to take you in.” Well, home is your inner quiet center. It is the source of strength, of joy, of health, of creativity, of wisdom, of self-knowledge. It is the place where we are face to face with the immanent, the greatest experience of life. The ancient Hebrews had a word for it, ‘t’shuvah,’ meaning the moment that you raise the thought of returning home. From that moment everything is different!

When we are centered in that quiet empty place, our perceptions are clearest, our hang-ups are diminished and true essences come into focus. Our expressions flow more smoothly. Our creations are most flawless. We experience actionless action, effortless effort. We become willing agents of the Universe in its infinite power and direction.

This empty place is called in the Sanskrit wisdom texts Nirvana and Sunyata. But this empty place is not so quiet after all. Quantum mechanics shows that every point in the vacuum possesses an infinite amount of energy, unmanifest, unformed energy. This universe exploded out of it, and will again, and has done so many times.

This quiet center (any quiet center is the quiet center) is the place of infinite potential. Our modern word ‘power’ comes from the concept of potential. In contrast, we have the concept of kinetic energy. In potentia everything is possible. In the state of maximum kinetic states nothing else is possible, at that moment.

Emptiness is where we encounter the ritam bhara pragyam, the domain of eternal form. This is a Vedic concept, corresponding to Plato’s field of ideals, Jung’s archetypes, and DeChardin’s noosphere. Timeless forms of aesthetics, ethics, logic, mathematics, and humanity reside here. ‘This world,’ by contrast, is in a restless flux of ever-changing forms and polarities, recognized by Jung in his concept of enantiodromia, the tendency of things to abruptly reverse themselves.

The pinnacle of Vedic thought is the idea that your innermost self (Atman, ever more subtle, ever contracting) is the identical to the entire universe (Brahman, ever expanding, cosmic). We are one, one with everything. To approach the universe, understand it, play with it, produce effects through your pure center. Life becomes active and joyful. Just be centered, then you become nothing / everything.

Zen epitomizes this power of emptiness by the koan, “Even a good thing is not as good as nothing.”



quotes by maharishi mahesh yogi:

“Get to nothingness, which is one’s own consciousness, and then you find everything.

“To remove poverty, we go one further step, which consists to be deprived of any material.”

“Aim at this high absolute self sufficiency, devoid of any scarcity.

“At the source of the material life, the vacuum state of the unmanifest field of nothingness, emptiness, we find wealth, power, knowledge and bliss. One just thinks and the desire gets accomplished immediately.

“We experience inner Affluence, Totality, then, practically, all possibilities is open to our awareness.

“It is not wealth that we aim at, but the source of wealth, the state of affluence, self sufficiency and invincibility. There we find everything : Total Knowledge, the Devatas, Total Brahm. The flow and the non-flow is there, nothing and everything is there.




Η φώτιση δεν επιτυγχάνεται μέσω του οραματισμού του φωτός, αλλά μέσω της εξερεύνησης του σκοταδιού.

Apollonian individuation = Αριστερή ατραπός

Σε αυτά τα θέματα φυσικά περισσότερα γνωρίζουν οι Σατανιστές(που βγήκαν απο τους Γνωστικούς) και αυτο θα προσπαθήσω να εξηγήσω, αλλα και να κάνω διάκριση ανάμεσα στους κυνηγούς του φαλλικού επάθλου και του θρόνου του Σατανά, μέσα σε αυτόν τον πόλεμο των μάγων.

Διάκριση ανάμεσα σε αυτούς που προσπαθούν να απελευθερώσουν το πνεύμα και να σπρώξουν στην ανέλιξη, και σε αυτούς που προσπαθούν να εγκλωβίσουν το πνεύμα για να μας ελέγχουν, οι οποίοι μας οδηγούν στην ενέλιξη μέσα στην ύλη.

Στόχος των "καλών" της υπόθεσης, ειναι να προσεγγίσουν το άχρονο, άκτιστο και άμορφο όπως διδαάκει και η ορθοδοξία και σπρώχνουν το θέλημα τους προς αυτήν την κατεύθηνση και συνήθως σέβονται την πνευματική παράδοση όλων των θρησκείων, και προστατεύουν τα πνευματικά καταφύγια των αδυνάτων και την απλότητα της πίστης και του αισθήματος, και σπρώχνουν προς την κατεύθυνση της Εν-τροπής(σεβασμού).

Στόχος των "κακών" της υπόθεσης, ειναι η πλήρης εξόντωση των αδυνάτων και η επιβολή μιας ανώτερης τάξης απο υπερανθρώπους, που διδάσκουν οτι υπάρχει μόνο δύναμη και οτι αυτοί είναι το θέλημα του θεού.

Τι είναι η αριιστερή ατραπός.

Η φιλοσοφία της σκοτεινής πλευράς αντιπροσωπεύεται από την αριστερή ατραπό και την ιδεολογία της. Η αριστερή ατραπός προκύπτει από μία φιλοσοφία που διευθετεί δύο κύριες πνευματικές οδούς. Η μία, είναι η δεξιά ατραπός, η οποία είναι έκδηλη στις περισσότερες μορφές θρησκείας και μαζικού κινήματος. Η μέθοδός της, είναι η μαγεία του φωτός και ο σκοπός της συμπεριλαμβάνει την σύντηξη και διάλυση του ατόμου με τον Θεό. Η άλλη οδός, η αριστερή ατραπός, δίνει έμφαση στη μοναδικότητα, στην απόκλιση από το κατεστημένο και την αποκλειστικότητα. Η μέθοδός της είναι εκείνη της σκοτεινής μαγείας και της αντινομίας (η πορεία αντίθετα στο ρεύμα) και σκοπός της είναι η μετουσίωση και μεταμόρφωση του ανθρώπου σε Θεό. Κάποιοι από τους μάγους συγγραφείς που περιλαμβάνονται στην αριστερή άτραπο και που μελετούμε είναι, ανάμεσα σε πολλούς άλλους, ο Κάρλος Καστανέντα (Carlos Castaneda), ο Ιούλιος Έβολα (Julius Evola), και ο Κένεθ Γκραντ (Kenneth Grant). Μας ενδιαφέρουν οι περισσότεροι των φιλοσόφων. Μελετούμε κείμενα κλασσικών φιλοσόφων όπως Ηράκλειτος και Πλάτωνας, καθώς και νεώτερους διανοούμενους όπως ο Νίτσε (Nietzsche), Χέντεγκερ (Heidegger) και Χένρι Μπέργκσον (Henri Bergson). Στα ενδιαφέροντά μας περίλαμβάνεται επίσης και μη-Ευρωπαϊκή φιλοσοφία. Μελετούμε κλασσικά Ινδικά και Κινέζικα κείμενα όπως Ουπανισάδες και Τάο τε Τσινγκ. Ένα μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας της αριστερής ατραπού βρίσκεται στη Ταντρική διδασκαλία.


Δεν ξέρω τι είναι αυτοί και τι εκπροσωπούν και δεν επιθυμώ να εκφέρω άποψη, άλλα ο ορισμός που δίνουν περί της δεξιάς και της αριστερής ατραπού (περιστροφής) είναι έγκυρος. Στην ουσία όλοι όσοι επιχειρούν να προσεγγίσουν το θείο με το διανοητικό, νύχτα περπατούν, και λάσπες και σκατά πατούν, καθότι μόνο ο απόλυτα θείος άνθρωπος, που έχει αποβάλει όλους τους καρμικούς φραγμούς, μπορεί να προσεγγίσει το άκτιστο, άμορφο και άχρονο, για αυτό και η ασφαλέστρη οδός, είναι η πίστη σε κάποια θρησκεία η σε κάποιους διδασκάλους.

Στην ουσία η αριστερή ατραπός, είναι η κίνηση μέσα στο Γιν-θύλη, για αυτο και πολλοί μυημένοι στην πουστιά, το έχουν ρίξει στις αλλαξωκολιές, όπως και οι αρχαίοι Έλληνες άλλωστε.

Apollonian individuation

Εδώ βλέπουμε τον Αβράξα στο κέντρο του Ουροβόρου, σύμβολο το οποίο πρέπει κάποιος πρέπει να βάλει καλά στο μυαλό του, γιατι ολες οι μορφές έχουν μια αρχή και ένα τέλος.

ΕΝ-τροπία - Ουρόβορος

In alchemy, the Ouroboros is a purifying sigil . Swiss psychologist Carl Jung saw the Ouroboros as an archetype and the basic mandala of alchemy. Jung also defined the relationship of the Ouroboros to

The alchemists, who in their own way knew more about the nature of the individuation process than we moderns do,expressed this paradox through the symbol of the Ouroboros, the snake that eats its own tail.

The Ouroboros has been said to have a meaning of infinity or wholeness.
In the age-old image of the Ouroboros lies the thought of devouring oneself and turning oneself into a circulatory process, for it was clear to the more astute alchemists that the prima materia of the art was man himself. The Ouroboros is a dramatic symbol for the integration and assimilation of the opposite, i.e. of the shadow. This 'feed-back' process is at the same time a symbol of immortality, since it is said of the Ouroboros that he slays himself and brings himself to life, fertilizes himself and gives birth to himself. He symbolizes the One, who proceeds from the clash of opposites, and he therefore constitutes the secret of the prima materia which [...] unquestionably stems from man's unconscious.

Τι είναι λοιπόν το individuation:

Friedrich Nietzsche offers an extensive discussion of the tension between impartial, chaotic fluidity and individuated subjectivity in The Birth of Tragedy (1872), whereby Dionysian dismemberment and Apollonian individuation respectively embody these dichotomous qualities. Nietzsche claims that the perpetual, irresolvable tension between these two opposing aspects of nature fosters the conditions necessary for their uneasy synthesis in the creation of tragic art.

Το σχήμα Απόλλωνας-Διόνυσος είναι το ίδιο με το σχήμα Θώρ-Λόκι, Ώρος-Σετ και Χριστός-Σατανάς, για αυτο άλλωστε οι χριστιανοί ταύτισαν τον Διόνυσο με τον Σατανά, και για αυτό ο Νίτσε λέει ότι το τιτανικό στοιχείο αντιστοιχεί στον Διόνυσο.

Άμα δεν προσεγγίσεις επι της ουσίας αυτές τις έννοιες, ποτέ δεν πρόκειτε να βγάλεις άκρη, και αν δεν μειώσεις την εντροπία σου και δεν σκοτώσεις τα διάφορα εγώ - μορφές(για αυτο και μιλάμε για τον Διόνυσο-Λόκι)-μηχανισμούς, ποτέ δεν προκείτε να εξέλθεις του σπηλαίου-matrix.

Η οντολογική κα θρησκευτική απολυτοσύνη, δεν οδηγεί πουθενά αλλού, πέρα απο την ειδωλολατρεία.

According to Jungian psychology, individuation is a process of psychological integration, having for its goal the development of the individual personality. "In general, it is the process by which individual beings are formed and differentiated [from other human beings]; in particular, it is the development of the psychological individual as a being distinct from the general, collective psychology."

Individuation is a process of transformation whereby the personal and collective unconscious is brought into consciousness (by means of dreams, active imagination or free association to take some examples) to be assimilated into the whole personality. It is a completely natural process necessary for the integration of the psyche to take place. Individuation has a holistic healing effect on the person, both mentally and physically.

Besides achieving physical and mental health, people who have advanced towards individuation tend to be harmonious, mature and responsible. They embody humane values such as freedom and justice and have a good understanding about the workings of human nature and the universe.

Ο Γνωστικός-Εωσφόρος Χριστός είναι ο Μίθρας-Απόλλων.

Ασφαλώς οι μυημένοι Έλληνες που ασπάστηκαν τον Μιθραϊσμό, γνώριζαν οτι μιλάμε για τον Απόλλωνα, άλλωστε ο Πλάτων την γνώση του την πήρε απο Ζωροάστρες, όπως λέει και ο Πλήθων.

Μιλάμε για τον ΙΑΩ των μυημένων, για τον Αβράξα:


Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Ατούμ = 811 = ΙΑΩ

Ο Κρονος-Χρονος-Καρμα είναι ένας χαλδαϊκός συμβολισμός που πέρασε μέσα στο Ελληνικό χάος και είναι αυτός που ενημέρωσε τον Xisuthrus για τον επερχόμενο κατακλυσμό, όπως έκανε και Ένκι με τον Ziusudra, όπου οι Χαλδαιοι τον ονόμασαν Athrasis και οι Ζοροαστρες Yima. Στους Έλληνες ήταν ο Προμηθέας-Ενκι, που προειδοποίησε τον γιό του τον Δευκαλίων κλπ.


Το ποιός αντέγραψε ποιον είναι αντικείμενο προς έρευνα, το σίγουρο είναι ότι ούτε οι Έλληνες ούτε και οι Εβραίοι μπορούν να διεκδικούν αυθεντικότητα, καθώς τα ίδια πράγματα εξιστορούνται με επιφανειακές διαφοροποιήσεις από πολλούς.

Αυτοί που έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, είναι οι ιεροφάντες της Αιγύπτου, αλλά δυστυχώς το μόνο που βρέθηκε είναι αυτό:

People have become rebellious. Atum said he will destroy all he made and return the earth to the Primordial Water which was its original state. Atum will remain, in the form of a serpent, with Osiris. [Faulkner, plate 30] (Unfortunately the version of the papyrus with the flood story is damaged and unclear. See also Budge, p. ccii.)


Είμαι ο Ατούμ, ο δημιουργός των πρεσβύτερων θεών
Είμαι εκείνος που γέννησε τον Σου
Είμαι ο μεγάλος Εκείνος-Εκείνη (Ερμαφρόδιτος λόγος;)
Είμαι εκείνος που έπραξε ό,τι του φαινόταν καλό να πράξει
Κατέλαβα το χώρο στον τόπο της θέλησής μου
Δικός μου είναι ο χώρος εκείνων που προχωρούν
Στους δρόμους των κύκλων των ερπετών.

Το όνομα Ατούμ, Τουμ, Ατούμου και Τούμου, (Neb-er-djer), σύμφωνα με τους θεολόγους της Ηλιόπολης σημαίνει «ο πλήρης». Πρόκειται για την πεποίθηση ότι ο Ατούμ δημιούργησε τον εαυτό του από τα αρχέγονα ύδατα του Νουν, είτε με τη δύναμη της θέλησής του ή προφέροντας το όνομά του, χρησιμοποιώντας δηλαδή τη μαγική δύναμη του λόγου. Αποκαλείτο επίσης «Κύριος των Ορίων» ή Συμπαντικός Θεός. Αυτός ήταν ο ιδρυτής της Ηλιοπολιτικής Εννεάδας και έφερε συχνά το προσωνύμιο Ταύρος της Εννεάδας, πιθανή αναφορά στη ζωική λατρεία του, τον ταύρο Μένβις. Ενίοτε ο Ατούμ θεωρείται όχι μόνον ότι προήλθε ως ερπετό από το Νουν αλλά και ότι πρόκειται να επιστρέψει εκεί στην ίδια μορφή. Όταν όμως το ιερατείο τον ταύτισε με τον Ρα (Ρε) το ερπετό μετατράπηκε σε αντίπαλό του και τούτο φαίνεται στη θηριομορφική του απεικόνιση με κεφάλι ιχνεύμονα. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν του επιτέθηκε ένα ερπετό, μεταμορφώθηκε σε ιχνεύμονα για να το καταβροχθίσει.

Ο Νουν, από τον οποίο όλα προέρχονται, είναι η θεότητα του χάους, ο πρωταρχικός Ωκεανός, στον οποίο εμπεριέχονταν πριν από τη δημιουργία, τα σπέρματα όλων των πραγμάτων και όλων των όντων. Στα κείμενα των Πυραμίδων ονομάζεται «πατέρας των θεών», αν και παρέμεινε πάντα απλό πνευματικό δημιούργημα, που δεν απέκτησε ποτέ ναό ή κάποιου είδους λατρεία. Απεικονίζεται μισοβυθισμένος στο νερό, με τα χέρια υψωμένα στον αέρα, να κρατά τους θεούς που έχουν γεννηθεί από αυτόν.

Ή όψη του Ατούμ ως προερχόμενου από το πρωταρχικό χάος ως αρρενοθήλεια ύπαρξη και η δημιουργία των Σου και Τεφνούτ παραδίδεται σε δύο εκδοχές. Η πρωιμότερη, που ανήκει στην εποχή των Πυραμίδων, περιγράφει πώς ο Ατούμ παίρνει τον φαλλό του στα χέρια του και έρχεται σε οργασμό, δημιουργώντας το ζεύ-γος με το σπέρμα του.


Δηλαδή ο Ατούμ κατέστρεψε τον κόσμο, με τον ίδιο τρόπο που κατέστρεψε ο ΙΑΩ Σαβαώθ την Βαβυλώνα:

Με τον ίδιο τρόπο που περιγράφει η αποκάλυψη οτι θα καταστρέψει την νεα Βαβυλώνα ο θεός:

Το Ατούμ μου έφερε στον νου τον Ατμάν:


Before the creation, the ancient Egyptian god Nun (or Nu) was all there was. Nun is Infinity, Nothing, Nowhere, and Darkness. In Genesis, Nun would correspond to the verse, "darkness was upon the deep," which is followed by "let there be light." Within the Darkness, the god Atum (or Tem, or Tum) was self-created and began the creation from within itself. Atum literally means not to be, meaning unmanifested, not personified, not born. As written in the papyrus Pepi I, this was "spirit, still and formless, who bore within itself the sum of all existence."

This is similar to the Hindu descriptions of Brahman and Atman. According to the Hindus, God has two aspects: one is the unmanifested, unmoved, unchanged, the same yesterday, today and tomorrow (Brahman); the other is present, active and with us (Atman). Interesting how similar Atum is to Hinduism's Atman, and to the Hebrew Adam.Atman is similar to the concept of the Logos, or "The Word," or "First Begotten of God," which begins St. John's gospel and by which "all things were made."

Nun and Atum could be considered the feminine and masculine aspects of God. Nun is the womb of Mother God, dark, silence, yet latent with the potential for creation. Atum is the projected aspect of Father God, actively involved in and with the creation.